Zonder categorie

Artikelen in deze categorie zijn niet aan een andere categorie gekoppeld.

Voorbij de zeventig (1)

(in majeur) 


nooit zo’n goede tijd gehad

als nu, geen druk van buiten
op het gaspedaal, je mag
wat later aan de slag en trager,
in lager toerental, je eigen
gangetje, je eigen baas 

het krakt en gammelt,
de bouten losjes in de kom
dat is de speling van het lot
jij maalt er niet zo om
men smeert je in met antiroest
en houdt je in verband

hoe treurig ook je libido
‘t is prima zo, geen onrust
geen brokken meer, zoals
in vroeger rijverkeer
verwonderd sta je stil
bij wat maar voortjagen wil

deuken liep je op, en krassen
tekenen je huid, en dan
die voorruitbreuk, je zicht
ging achteruit, maar mooi
ben je, en het mooist van al:
nooit scherper was je kijk

de verte in, dichtbij
de ruimte diep in jou, je reist
steeds stiller tocht, het stuurt
zich zelf en jij gaat mee
je kunt nog jaren mee
je kunt nog jaren voort


fragment Wat bezielt de keeper toch?

We schreven ons in bij DHL, De Hollandse Leeuw. Brullen zouden wij. We werden het laagste elftal, op ons eigen verzoek, want we wilden ook wel eens winnen. Al gauw ontdekte Jos ’t Hooft, onze grote woordspeler, dat DHL stond voor De Heren Leraren. Het werd onze geuzennaam, niet alleen bij de minder sportieve collega’s in de docentenkamer, ook bij de leerlingen, die elke maandag vol leedvermaak informeerden naar de uitslag en of er vanwege de blessures nog lessen zouden uitvallen. Zelfs binnen de club waren we nooit het vijfde of het zesde, maar het lerarenteam. En het huis-aan-huisblad vond het prachtig dat er in de stad een lerarenelftal was dat het, o wat pikant, opnam tegen de ambtenaren van Binnenlandse Zaken en Onderwijs – afgekort BIZON, ja ja, de Leeuw tegen de Bizon -, of strijd leverde tegen de Braef Stand Houdende burgers van HBS, die zelfs in hun vrije tijd zich hun vooropleiding wilden herinneren. Teams waarin tot ons afgrijzen soms een bemoeizuchtige ouder of een vroegere spijbelleerling bleek mee te spelen.

Later vonden inventieve tegenstanders in het Haagse nog andere kwalificaties voor ons DHL: de hondenlullen en de hoerenlopers. Daar waren wij zelf nooit op gekomen.


Over de auteur

Piet Janssen (1943) was leraar Nederlands, dramadocent, theaterwetenschapper, gestalttherapeut en opleider van leerlingbegeleiders. Taal en theater zijn een belangrijke inspiratiebron voor hem, niet alleen professioneel, ook  als liefhebber. Hij schreef in de loop der jaren o.a. cabaretteksten, gelegenheidsliederen, bundeltjes afscheidspoëzie voor cursisten, een familiejubileumboek. Sinds zijn pensioen krijgt het schrijverschap ruim baan, zowel in poëzie als proza. Hij publiceert een aantal gedichten in De Tweede Ronde (2007, 2008, 2009) en is een prijswinnaar van de eerste Turing Nationale Gedichtenwedstrijd (2010).

Er staan twee publicaties op zijn naam:

In 2012  de novelle “Wat bezielt de keeper toch?” 

In 2014 de dichtbundel “Weg van het sprookje”.