wereldhaven

waar de grillige rivier is aangelijnd tot
nieuwe waterweg, waar de zee, hoe hoog
ze gaat, een machtige waterkering treft

waar laaglandzoet buitengaats uitwaaiert
in het ruime zout, daar leeft het deltavolk
en hengelt naar een wereldvangst.

het bouwt een poort voor euro’s, ziet toe
wat inkomt en uitgaat, hoe het uit zijn duinen
groeit, met zand en al de zee in schuift.

het schouwt aan Hollands hoek, supertanker-
trots, de erts- en olievloot die binnenloopt,
welvarende parade, lust voor koopmans oog.

het sleept maar voort, en manoeuvreert
grondstoffelijke bulk de waterbekkens in
waar grijpgrage klauwen en gulzige tentakels

onverminderd opslag vragen, en vurige
tongen likkebaardend de hemel afgrazen,
the sky is the limit, geen peillood raakt

de bodem van ambitie, het baggert zich
vrij baan, de wereldhaven, containerbegrip
muurvast in de havenhoofden verankerd.


Geplaatst op 24 september 2015 in Poëzie