Etosha 1

Dit is de tijd, de nacht van
het theater van de wreedheid

Nu al laven we ons
aan de drinkplaats, trekpleister
voor zich een ongeluk zoekers
die dorsten naar water
en bloed, vlees en bloed
waar de natuur
zijn dierlijke gang kan gaan
moet, moet gaan

Dit is onze bestemming:
overleven en dood, paren en
wegwezen, hart verscheurend
bestaan

De zwarte sluiers
van de maanzieke nacht
verhullen waar we nauwelijks
van mogen dromen
waar we, verre kijkers
verwachtingsvol in turen
als de dood
de dood te missen

Stilte, waaklichtjes
aan het hoge plafond, niets
dan  vermoedens
van duister bewegen
een enkel ver vogelteken
de nacht wacht
onze diepste dromen
slapen nog


Geplaatst op 11 april 2013 in Poëzie